

D3047

ཧཱུཾ་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་པའི་ཆ་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་དམིགས་སོ། །ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་བའི་དོན་ཡིན། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།[་]@##། །དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་ པར་འཇོམས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས། འགྲོ་བ་གཉིས་རྒྱུད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་བཅད་པའི་མན་ངག་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་གསུམ། དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསམ་གཏན་དང་། དམིགས་པ་རྗེས་གཅོད་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་ གཏན་དང་།དམིགས་པ་མཐའ་ལ་འགག་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་རང་དག་པས་ལྷ་དང་ཡིག་འབྲུའི་འཛིན་པ་རང་ལོག་པས་ལུས་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཏེ། བྱ་བྱེད་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ རྐྱེན་བཟློག་གོ།།དེ་ཉིད་ལོག་པས་ལུས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་སྐུར་རྫོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བདག་ཏུ་བཅིངས་པའི་སྣང་བ་རང་འགག་གོ། །དམིགས་པ་རང་དག་ན་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་དག་པས། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་ལས་འགགས་སོ། །ལྷ་དང་གཞལ་ཡང་ཁང་ རྟེན་དང་།བརྟེན་པའི་ཚུལ་ལས་ལོག་པས་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་འགགས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །སྣང་བ་འཁོར་ཅན་དག་པས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ། །སྟོང་པས་བདག་སྟོང་གཞན་སྟོང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟོང་པས་ན་སྟོང་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་ གཏན་ནོ།།དམིགས་པ་རྗེས་གཅོད་པའི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ཐུན་མོང་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་དམིགས་པ་གཅད་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །ཐུན་མོང་གི་གང་ཟག་དད་པ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་གིས་དང་པོར་ཚོགས་ཇི་ལྟར་བསག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་དང་གཉིས་པ་ལུས་བཅོས་ པ་བསམ་གཏན་སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་དང་།གསུམ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་གནས་པར་སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་མན་ངག་དང་། བཞི་པ་ཉམས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་བོགས་འདོན་པའི་མན་ངག་དང་། ལྔ་པ་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་འབྲས་བུའི་ཡིན་ལུགས་སམ་ཐོབ་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ།

以下是藏文的简体中文直译：
吽字观想第二分时观想为无所成就。这是甚深佛行境界之义。这是名为"住于声的禅定"。由大阿阇黎吉祥燃灯贤所造圆满。


顶礼吉祥金刚摧破！
通过不住声之禅定，断除二种轮回相续之窍诀，宣说法性不住声之义有三：圆满清净所缘之禅定、断除随逐所缘之不住声禅定、所缘灭尽边际之不住声禅定。
圆满清净所缘之不住声禅定者：生起次第法性本自无生清净，故天尊与种子字之执著自然消除，身不住于声，遮止轮回因缘之所作所为。由此转变，身圆满成就为金刚摧破身，生起次第我执显现自然息灭。所缘自净时，由世俗所缘清净故，胜义法性超离是非边际。天尊与宫殿所依能依之相远离，圆满法性超离是非边际，幻化成为法性。由显现及其眷属清净故，名为真如禅定。由空性故，离我空他空二者皆非之空，是为空性不住声之禅定。
断除随逐所缘之不住声禅定有：共同应学之次第与殊胜断除所缘之次第。共同之信解行者，首先应如何积累资粮之前行窍诀，其二身体调整为生起禅定之支分，其三妄念不住令心离垢之窍诀，其四如何生起证悟之增上窍诀，其五法性不住声之果位体性或证得方式之抉择。
注：对于咒语"吽"(ཧཱུཾ)的四种形式：
藏文：ཧཱུཾ
梵文天城体：हूँ
梵文罗马拟音：hūṃ
汉语字面意思：吽

 །དེ་ཡང་གང་ཟག་ འདོད་སྲེད་ལས་བློ་ལོག་པ་དགེ་སྤྱོར་ལ་བློ་ཁེལ་བ་གཅིག་གིས།སྔོན་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱོར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པ་བྱ། དེ་ལ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་རང་གི་བླ་མ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བདུན་རྣམ་པར་དག་པ་ལན་ཅིག་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་མཆོད་པ་དང་ བསྟོད་པ་དང་བཤགས་པ་ལན་བདུན་ནམ་བཅུ་གཅིག་བྱའོ།།དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དང་བླ་མར་བཅས་པ་འོད་དུ་ཞུ་ནས། བདག་གི་ལུས་མགོ་མཇུག་ཏུ་བསྟིམས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་འོད་དུ་ལྟེམ་ཀྱིས་ཞུ་བ་ལས་སླར་གསོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་ལངས་ཏེ། ཡི་དམ་གྱི་སྒྱུ་ལུས་སུ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ནས་བདག་ ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསོག་གོ།།དངོས་དང་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ལུས་སེམས་བཅོས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་ལུས་བདེ་ལུགས་སུ་བཅོས་ལ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་འོད་ཟེར་གྱི་ ཕུང་པོར་བྱའོ།།གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །བཞི་པ་སླར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་ལངས་ལ། སེམས་ཉིད་དེ་ལ་འཁོར་བའི་ཚུལ་དུ་བལྟས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཆད། བརྐྱང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟས་པས་ཉག་གཅིག་གྲལ་དུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་བཅོས་པའི་གནད་ནི་འགྱུ་བ་ཧུར་ཕྱུང་བ་དང་། དྲན་པ་ ཡས་སྤུར་བ་དང་།གསལ་བ་ཕུགས་རྡིབ་པ་དང་། གནས་པ་ཡུལ་དབྱུང་བའོ། །ཆོས་ལུགས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ངོས་གཟུང་། ཁོང་དུ་ལམ་དྲང་གནས་སུ་གཟུད་པའོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་གནས་པར་སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་མན་ངག་ནི། རླུང་གིས་བདེ་ས་བཙལ། ཡེ་ཤེས་མཚམས་ དབྱེ།རྟོག་པའི་མགོ་ཕུར་དྲན་རིག་ལྷུག་པར་གཞག་།ཕྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མིང་མེད། དེ་ཉིད་ལས་བཅོས་ས་མ་རྙེད་པས་ནང་སེམས་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མིང་མེད། དེ་ཉིད་གསལ་བ་རང་གསལ་ལ། དག་པ་རང་དག་ཏུ་འདུག་པས་ཕྱི་ནང་དུ་རྟོག་པའི་ཞེན་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་གནས་པའོ།


我来为您翻译这段藏文：
这是关于一个人厌离贪欲、专注修行的内容。首先要积累资粮，无论是法布施还是财物布施都要尽己所能。在此基础上，应当在前方虚空中观想上师和完整的坛城，迎请诸尊，然后做七支供。之后特别要做七遍或十一遍的供养、赞颂和忏悔。
接着观想坛城诸尊和上师化为光明，融入自身头顶至脚底。自身也如光明般融化，随后重新显现为智慧身。要将此视为本尊的幻身。然后自身化现无量分身来积累资粮。通过实物供养等方式圆满他人的资粮。
关于身心的调整，在完成上述资粮积累后，将身体调整到舒适位置。第一刹那修持本尊瑜伽，第二刹那观想光明蕴，第三刹那安住空性，第四刹那再次显现为智慧身。以轮回的方式观察心性，便能断除轮回和涅槃的联系；以伸展的方式观察，便能契入单一本性。
调心的要诀是：提起动力、提升正念、深入明晰、超越境相。法的次第是：确认虚空、引导入心、安住所在。
第三，关于令分别念不住、使心离垢的口诀是：以气寻找安乐处，开启智慧界限，钉住妄念之头，轻松安住正念觉知。外境上无分别念的名相，因为找不到可改造处，故内心中也无分别念的名相。这本自明朗、本自清净，因此内外都不存在丝毫的执著分别。

 །བཞི་པ་ཉམས་ཇི་ ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་།བོགས་འདོན་པའི་མན་ངག་ནི། དང་པོ་དྲན་པ་ཙམ་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་ཉམས་ཡིད་ལ་བྱུང་བས། ལུས་ངག་གི་གསལ་བ་ཤས་ཆེ་བ། གཉིས་པ་སེམས་ལམ་སྲོལ་དུ་སྣང་བའི་མཚམས་ཤེས་པའི་ཉམས་ལྡོག་པ་ཡིད་ལ་བྱུང་བས། རྟོག་པའི་སྒོ་འགགས་ཏེ་བདེ་བ་ཤས་ཆེ། གསུམ་པ་ སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་ཤེས་པས་རང་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བས།རང་སེམས་ཚད་ལ་ཕེབས་པས་གནས་པ་ཤས་ཆེ། བཞི་ལ་འགྱུ་བ་ཡང་དག་པས་ཉམས་ལ་ཤེས་རབ་ལྔ་འབྱུང་བས། ཉོན་མོངས་པའི་ཕུགས་རྡིབ་པས་སྟོང་པ་ཤས་ཆེ། ལྔ་པ་ཡུལ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཉམས་ཆོས་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་ བསམ་གཏན་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་དེ།བདེ་སྟོང་གསལ་བ་གསུམ་དུས་གཅིག་ལས་མི་བདེ་མི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན་ལུས་གཅུད་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་བྱ། སེམས་རྒྱ་བསྐྱེད་ཅིང་ཁོང་བསྐྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོས་ལས་སུ་མ་སོང་བས་ཡེ་ཤེས་ལས་ཡེ་ཤེས་སུ་ དག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ།རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་རང་གསལ། རང་ཤར་དུ་འབྱུང་བར་ངེས་སོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་འབྲས་བུའི་ཡིན་ལུགས་སམ། ཐོབ་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པ་རྟོག་པ་དུ་མའི་སྒྲ་ལ་ཤེས་པ་མི་གནས་པས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གྲག་པ་སྒྲ་ཚིག་གི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ པས།རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །གྲག་པ་ཡུལ་སྣང་གི་སྒྲ་ལ་དབང་པོ་མི་གནས་པས་མྱོང་བ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་མཐོང་བས་སྐུ་གསུམ་ཀྱི་རྒྱས་ཐེབས་པས། གསལ་བ་རང་ཤེས་སུ་ཟིན་པས་འབྲས་བུ་འཁོར་བར་ལྡོག་མེད། གནས་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་ཟིན་པས། དགོངས་ པ་བཅོས་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་བདེན་པ་ཡ་མ་བྲལ།བདེ་བ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྩིས་ཟིན་པས། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་མཚོམས་མེད་དེ་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་སྟོང་པ་ཁོ་ན་གནས་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དམིགས་པ་བཅད་པའི་རིམ་པ་ནི་འཇུག་པ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་དམིགས་བཅད་པས། རང་སེམས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྙེད་པ་དང་། ལྷ་ལ་དམིགས་པ་བཅད་པས་ལུས་ཀྱི་བཟློག་མཚམས་ཤེས་པ་དང་། ཡི་གེ་འབྲུག་སྒྲའི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ངག་གི་ནུས་པ་རྙེད་པ་དང་། འཕྲོ་འདུ་ཁ་དོག་གི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
第四，关于体验如何生起以及增进的口诀：首先，仅凭正念就能掌握法的次第而生起体验，此时身语的明晰性较强。第二，心显现为道路时了知界限的返照体验生起，此时妄念之门被阻，安乐感较强。第三，通过觉察心的感受而了知这是从自心所生，自心达到标准时，安住性较强。第四，由于转变真实，体验中生起五种智慧，烦恼根源崩溃，空性体验较强。第五，对境心获得自在的体验是从法性中生起的禅定，无有迁变，乐空明三者同时存在而不可能不安乐。
如果这样的体验未在自相续中生起，应当做各种调伏身体的修法，扩展心量并使内心柔软。如此修持，法不会成为造作，而是从智慧到智慧清净的体验，在瑜伽士相续中自然明现、自然显露。
第五，法性不住于声音的果位本性或获得方式的确立：由于觉知不住于诸多分别的声音，所以境界转为法性。由于不住于响声言词的声音，所以分别念转为法性。由于感官不住于显现境界的声音，所以体验转为法性。
如此见到不住于声音时，三身得以圆满：由于明晰被认知为自知，故果位在轮回中无有返转；由于安住被认知为三身，故意趣无有造作，果位真实不二；由于安乐被认知为三身，故生圆次第无有间隔，果位唯一安住于双运空性。
最胜断除所缘的次第是：通过断除趣入生起支分的所缘，在自心中找到坛城；通过断除本尊的所缘，了知身体的转折界限；通过断除咒字雷音的所缘，获得语言的力量；通过断除放收光明的所缘，获得意的安乐。


 །འཇུག་པ་སྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་ཚད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དང་། སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ དག་རྣམས་རང་ཞི་རང་དག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཁྱེར་བར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་འོད་གསལ།རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པས་བསྒོམ་བྱ་ཆོས་ཉིད་ལས་བློ་བཟློག་།དེ་ལ་བློ་མི་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་རང་རྟགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་ལྟ་བའི་ས་མེད་པའོ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་ པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ལུས་ལ་ཞེན་པ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་གང་ལ་བདག་ཏུ་སེམས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་བྱུང་དུ་སྣང་བས་འཁོར་རྐྱེན་དམིགས་པ་ཐ་དད་དུ་བྱུང་བས། རང་བཞིན་དུ་བློ་ཆོས་ཉིད་རང་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཁྱད་པར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་རང་ཆོད་པས་ སེམས་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཏེ།ཆོས་སྐུ་ལུས་ཀྱི་བཟློག་མཚམས་ཤེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲ་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡི་གེའི་འབྲུའི་སྒྲ་ནི་ཕྱིའི་སྣང་བ་བེམས་པོ་རྣམས་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་ན་ཕྱག་མཚན་སྟོང་གསལ་སྒྲའི་དམིགས་པ། འཕྲོ་འདུ་འོད་ཀྱི་སྒྲའི་དམིགས་ པའོ།།དེ་རྣམས་འགྱུ་མེད་རྩ་སྟོང་དུ་གཅད་པས་རང་རྐྱེན་ཡུལ་དུ་མ་ཞེན། ཡུལ་འགགས་པས་སྒྲ་ཚིག་སྔགས་སུ་གསལ་ལ། བརྗོད་པ་ཕྲེང་ལུགས་སུ་རྫོགས་པས། ངན་ལམ་སྲོལ་དུ་ཆུད་པས་ཅི་བྱས་སྔགས་ཚིག་ཏུ་གསལ་ཙམ་ན་བདག་རྐྱེན་འགག་པ་ནི། ངག་ལ་དབང་ཐོབ་པའོ་།འཕྲོ་འདུ་ཁ་ དོག་གི་དམིགས་པ་ནི།ཞི་བ་དཀར་པོར་དམིགས་པ་དང་། རྒྱས་པ་ལ་སེར་པོ། དབང་དམར་པོ། དྲག་པོ་ལྗང་གུ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་སྣང་བ་རང་དག་ཏུ་བཅད་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཚད་དུ་ཁ་དོག་རང་རྒྱུད་དུ་ཞེན་པ་ལས་བློ་བཟློག་།དེ་ཉིད་ལོག་པར་ངོ་ཤེས་པས་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལྟ་བ་ འགག་།དེ་ཉིད་འགགས་པས་ཡིན་ལུགས་སྟོང་པར་ངོ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས། ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་སར་གྲོལ་བས་ཡིད་རང་བྱུང་དུ་བདེ་ལ། སྣང་ལུགས་རང་ཤར་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་གསལ་བ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས། ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ རང་ཆོད་པས་ཡིད་ཉིད་རང་སྣང་དུ་བདེ་བའོ།།དེ་ལྟར་སྒྲ་གང་ལ་མི་གནས་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དམིགས་པ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་མི་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་རང་གྲོལ་གྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བཏགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
趣入生起支分是修持无量和修持空性等，瑜伽士相续中应将这些带入自然寂静、自然清净中，心性空明，通过证悟无生自性而转心离开所修的法性。由于心不住于此，从法性甚深自相的轮中无有见地之处。
对本尊的所缘是在一切时中将本尊修持作为道路，通过断除执著其为自相续的所缘，身体的执著以及执为自相续的境界中所认为的我，显现为道的生起，因缘所缘生起差别，自然中心不住于法性自声的特殊作意所缘自然断除，心不住于法性之声，由于了知法身身体的转折界限，成为空性声音未得自在的法性。
咒字声音是对外在显现的无情物以咒音不同所缘，手印空明声的所缘，放收光明声的所缘。通过将这些断除为不变脉空，自缘不执著于境，境界阻断时咒语声词明显，诵持圆满为串珠次第，入于正道轨则，一切所作明显为咒语文字时阻断自缘，这就是获得语言自在。
放收色彩的所缘是：寂静观想白色，增益黄色，怀柔红色，降伏绿色等，通过断除这些显现为自净，因缘完全清净，从执著色彩为自相续中转心，通过认知其颠倒而阻断恒常造作的见解。由于阻断此见，确定认知本性为空性，意的趣入自然解脱故意自然安乐，显现方式确定为自然显现故明晰确定为自法性，由于意的所缘自断故意本身安乐于自显。
如此不住于任何声音时，由于不住于生起次第所缘及其支分，称为法性声音自解脱的禅定也无相违。


 །སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྲགས་འཛིན་གྱི་སྒྲ་ལ་ སོགས་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ།ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་སྒྲ་དོན་ཚད་མ། རྟགས་ཚད་མ། དོན་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་པས་དམིགས་པ་སྒྲའི་ཞེན་པ་ལས་རང་ལོག་པས་ཆོས་ཉིད་དུ་མཐོང་། སྐུ་གསུམ་སླར་མི་ལྡོག་པས་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སངས་ ་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རང་རྒྱུད་དང་གཉིས་འབྲེལ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于不住于咒语之声，何况世间名声执著等声音，通过法性清净的自声义量、相量、义相量的确定，从所缘声音的执著中自然转离而见到法性。由于三身不再退转，称为不住于声音的禅定。因此，甚深法性成为佛陀的行境与瑜伽士的自相续二者相连。



D3048

།སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་འཁོར་རྐྱེན་དྲུངས་ནས་འདོན་པ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།[་]@##། །དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་ པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།མཐར་གྱིས་པའི་མན་ངག་།སྒྲ་མཐར་གྱིས་པའི་བསམ་གཏན་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒྲུབ་པ་པོའི་ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གཅད་པ་ནི། ལུང་ལྡན་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ལ། སྒྲ་མཐར་མན་ངག་གི་བཅུད་གསལ་བ། སྣོད་ལྡན་དད་ཅན་གྱི་ནང་ཁེངས་ཏེ། རང་གཞན་ གཉིས་ཀྱི་དོན་རྫོགས་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཅན།ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མི་གནས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྣང་བ་འདི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འཁྱེར་བར་འདོད་པས། ལུང་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མཆོག་ཏུ་གཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ལ་ སྙིང་པོ་ཟབ་མོའི་མན་ངག་སངས་རྒྱས་ནས་བརྒྱུད་པ་མ་སྟོངས་པ།གནད་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེགས་ཆུང་བ་སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་དད་པ་དང་ལྡན་པས་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས། ལུས་སེམས་འབྲེལ་པ་གཅད་པའི་བསམ་གཏན་ལ། བློ་བཀལ་ནས་བསྒྲུབས་ན་རང་དང་ གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་འབྱུང་བ་ནི།ནང་དུ་ཆོས་ཉིད་སྒྲའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས། རང་དོན་རིམ་གྱིས་རྫོགས་ལ། ཕྱི་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མཐར་གྱིས་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་གཞན་དོན་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པས་ན། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་ གཏན་གྱི་ཡན་ལག་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་སྔོན་དུ་བྱས་ནས།ད་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལུས་སེམས་འབྲེལ་པ་གཅད་པ་ནི་དགུ་སྟེ། ལུས་འཕོ་བའི་རྟ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་། དེ་ནས་རང་སེམས་ངོས་བཟུང་ནས་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་བཙལ་ བ་དང་།དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་གནས་པ་བཙལ་བ་དང་། གནས་པ་རང་ཐོག་ཏུ་གཞག་པ་དང་། དེ་ལྟར་གནས་ནས་མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ལ་བཟླ་བ་དང་། ལ་བཟླ་བ་རང་སེམས་དང་འབྱོར་པའི་དུས་བརྩི་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་། དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་བསམ་གཏན་ གྱི་མན་ངག་ཏུ་མ་སོང་ན་ཇི་ལྟར་བཅོས་པའི་རིམ་པ་དང་།སྒྲའི་མཐའ་མི་ཞེན་པར་ལྟ་བའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བའི་བླ་མས། སྒྲ་མཐར་གྱིས་བསམ་གཏན་དུ་ངེས་པར་སྒྲོལ་བའི་ཚད་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文。这是一篇关于禅修的论著：
《不住于声之禅定》——瑜伽士从根本上拔除轮回因缘之法，由大阿阇黎吉祥燃灯贤造。